AĞLA GÖZLERİM AĞLA…

   Kan düşerken toprağa nefesinde uyandığım yalan dünya. Bir millete mezar olmuş, vatan olmuş, soğuk, donmuş arazi!... Sinende kimleri saklıyorsun? Dökülen bunca gözyaşları, gömülen bunca sıcak, genç vücutlar, seni ısıtmadı mı? Buzların çözülmedi mi? Halen can alıyorsun! Doymadın mı? Çanakkale, Sakarya, Dumlupınar, Sarıkamış ses vermiyor.  Kutsal bozkır ANADOLU ses vermiyor! Bu uçsuz bucaksız kanlı arazi, korkunç bir ölüm sessizliği içinde. Ömrü şereften, onurdan, haysiyetten bir dem almamış piç kuruları vatanımın paha biçilmez evlatlarını birer birer öldürmekte.

Anadolu ses vermiyor! Türklük öldürülüyor. Öldürülen koca bir tarih. Yüce milletimizin ateşi söndürülüyor. Anadolu kan uykusunda. Anadolu ses vermiyor.

Analarımızın gözyaşı kurak topraklarında pınar oldu. Dul kalan gelinlerin ağıtı yetim çocuklara ninni oldu. Minarelerinde; “Ezanı Muhammedi’yeden çok Şehitlerimize selalar” okunuyor. Binlerce, on binlerce uğruna ölen insanlar… Sönen ocaklar. Rezaletler, sefaletler, ihanetler… “Bir lokma, bir hırka” deyip kağnısının arkasından yürüyen, yegâne zenginliği, vatan sevgisi olan, yoksul, garip ama sapına kadar Türk olan bu insanlara bu mudur insafın? Ses ver Anadolu!
ABD beslemeli Ermeni örgütü kahpe PKK dünün şanlı Türk bölgesinde kan kusuyor. Kan emiyor. Ermeni dölü dün olduğu gibi bugün de bebeleri katlediyor. Nerede benim şanlı MALAZGİRT’im! Nerde benim Türk AHLAT’ım!  Nerde benim Selçuklumu Selçuklu yapan Türk şehirleri. Asırlar değişir. Nesiller değişir. Hükümetler değişir. Fakat TÜRK düşmanlığı değişmez. Her yerde her şeyde bir ortak TÜRK düşmanlığı var. Bugün yine bir “Haçlı saldırısı” karşısındayız!

Meydanlarda yeteri kadar yokuz. Meydanlardan kaçmışız! Dün “ot” dediğimiz korkaklar gibi evlerimize, kendi kabuğumuza çekilmişiz!  Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın diyecek kadar maddeleşmişiz…

Ey tarih! Yaz bizi. Ey şehidim! Gör bizi. Gör ki; yarın huzuru mahşerde utandır bizi!...

Biz böyle değildik! Sen böyle değildin ANADOLU! Sana hayat veren Türklük, kan kokan bozkırında can çekişiyor! Türklük, sevgili gibi sakladığın koynunda ölüyor… Ses ver ANADOLU!

Söğüt'te; güneş gibi doğan Türklük… Ankara'da; Yıldırım gibi tutsak düşerse, ölen sadece Türklük olmaz! Bu ölüm! İnsanlığın ölümü olur…

Sana layık olamıyoruz şehidim affet bizi. Daha ne kadar senin ruhunu incitiriz bilemiyorum.